Gezinskaart van Maximiliaan van Wittelsbach (1811-1864)

Maximiliaan van WITTELSBACH, geboren München (Duitsland) 28-11-1811, overleden München 10-03-1864, zoon van Karel Lodewijk August van WITTELSBACH (koning Ludwig I van Beieren) en Theresia Charlotte Louise Frederika Amalia van SAKSEN-HILDBURGHAUSEN.

Maximiliaan van Wittelsbach
(wikipedia)

Hij was koning Maximiliaan II van Beieren.

Maximiliaan is getrouwd München 12-10-1842 met Friederike Franziska Auguste Marie Hedwig van PRUISEN, geboren Berlijn (Duitsland) 15-10-1825, overleden slot Hohenschwangau (Duitsland) 17-05-1889, dochter van Frederik Willem Karel van PRUISEN en Marie Anne Amalie van HESSEN-HOMBURG.

Friederike Franziska Auguste Marie Hedwig van Pruisen
(wikipedia)

Uit dit huwelijk:

  1. Ludwig Otto Friedrich Wilhelm van WITTELSBACH, geboren slot Nymphenburg, München 25-08-1845, overleden in de Würmsee (nu Starnberger See), bij het Slot Berg (Duitsland) 13-06-1886. Koning Ludwich II van Beieren.
    • Ludwig was verloofd met zijn nicht Sophie Charlotte Augustine van WITTELSBACH, geboren München 22-02-1847, overleden (bij een brand) Parijs (Frankrijk) 04-05-1897, dochter van Maximiliaan Jozef van WITTELSBACH en Marie Ludovika Wilhelmina van PALTS-BIRKENFELD.
    • Na de trouwdatum een aantal maal te hebben uitgesteld, blies hij het huwelijk in oktober 1867 uiteindelijk af. 
    • Sophie is daarna getrouwd Possenhofen (Duitsland) 28-09-1868 met Ferdinand Filips Marie van ALENCON-ORLÉANS, geboren Neuilly-sur-Seine (Franrijk) 12-07-1840, overleden Wimbledon, Londen (Engeland) 23-06-1910, zoon van Lodewijk Karel Filips Rafaël van ORLÉANS en Victoria van SAKSEN-COBURG-GOTHA-KOHÁRY.
  2. Otto Wilhelm Luitpold Adalbert Waldemar van WITTELSBACH, geboren München 27-04-1848, overleden Slot Fürstenried (Duitsland) 11-10-1916. Koning Otto II van Beieren.
    • Na het overlijden van zijn broer Ludwig werd Otto tot koning uitgeroepen. Omdat hij echter tot regeren volstrekt niet in staat was (“de koning is zwaarmoedig”, heette het officieel), trad zijn oom Luitpold Karel Jozef Willem van Wittelsbach als prins-regent op.
    • Na het overlijden van Luitpold in 1912 volgde diens zoon hem op als prins-regent en werd op 5 november 1913 als Lodewijk III tot koning gekroond. Otto behield echter tot zijn dood eveneens de koningstitel. 
Zoon Ludwig in generaalsuniform en koningsmantel
(wikipedia)
Zoon Ludwig rond 1882
(wikipedia)

Naast Slot Herrenchiemsee, Slot Linderhof en Königshaus am Schachen startte Ludwig met de bouw van het kasteel Neuschwanstein (Beieren) in 1869. Zijn bedoeling was het oprichten van een middeleeuws ridderslot.

Neuschwanstein tijdens de bouw
(wikipedia)
Neuschwanstein in 1886
(wikipedia)
Neuschwanstein nu
(wikipedia)

Op het einde van zijn leven liet de regering hem als koning onbekwaam verklaren. De officiële reden was dat men vanwege zijn excentrieke gedrag dacht dat hij krankzinnig geworden was. In hoeverre deze beschuldiging juist was of gewoon een excuus om de vorst af te kunnen zetten is nog steeds bron van twijfel. Ludwig werd gevangengezet in het Slot Berg aan de Starnberger See, ten zuiden van München.

Slot Berg
(wikipedia)

Hoewel Ludwig een uitstekende zwemmer was, verdronk hij op 13 juni 1886 – slechts een dag na zijn afzetting – onder mysterieuze omstandigheden in de Starnberger See, samen met zijn psychiater Dr. Bernhard von Gudden. De lichamen werden na een zoektocht om 10 uur ‘s avonds gevonden. Het zakhorloge van Ludwig was blijven staan op 18.54 uur, dat van Gudden echter op 20.10 uur. De officiële verklaring luidde dat Gudden omgekomen was in een poging de zelfmoord van Lodewijk te verhinderen. Deze doodsoorzaak werd echter al snel in twijfel getrokken en vele geruchten en hypotheses gingen de ronde doen, mede doordat de Wittelsbachers hun familiearchief gesloten houden. Nog in 2007 onthulde de kleindochter van een gravin dat zij in het bezit zou zijn van de jas van Ludwig, die hij droeg toen hij “verdronk”. De bewuste jas vertoont twee kogelgaten. De vorst zou zijn omgebracht door huurmoordenaars, ingehuurd door samenzwerende leden van de hofhouding. De lijfarts van de koning, Dr. Schleiß, zou op zijn sterfbed hebben verklaard, dat hij over de doodsoorzaak van de vorst een valse verklaring had afgelegd.